Dit gedicht ben ik als ik bij een nieuwe hulpverlener ‘even’ emotieloos mijn levensverhaal oplepel. Ik kan overigens ook wel m’n tranen laten gaan. Heel goed zelfs tegenwoordig, maar soms wil je gewoon even niet (meer) huilen.

Lees verder

Ik vind het doodeng als mijn therapeut vooruitgang benoemt. Wil het kleiner maken en zelfs wegstoppen, want wat als hij de kleine bange Corrie straks niet meer ziet?

Lees verder

Een gedicht over therapie en stappen zetten terwijl je eigenlijk geen flauw benul hebt waar je nou naartoe gaat en of het allemaal wel goed komt.

Lees verder

Dit gedicht is voor een ieder die het moeilijk vindt om hulp te accepteren en de kwetsbaarheid daarvan te voelen. De RIBW, het eetcafé, de zorgboerderij en natuurlijk m’n wekelijkse therapie: wat had ik het graag niet nodig gehad. Maar het is ok. Het is ok.

Lees verder

Heimwee naar de kliniek. Met enige regelmaat denk ik: was ik maar weer opgenomen. Niet omdat dat nou zo’n feest is. Maar omdat naast dat het ook héél zwaar was, het mij ook geborgenheid gaf. Het mij beschermde tegen de grote boze buitenwereld. Ik me zo enorm verbonden voelde met m’n medecliënten. En er eindelijk eens voor mij werd gezorgd, waar ik als kind altijd naar had verlangd. Ik laat het gemis er zijn en schreef er dit gedicht over.

Lees verder

Tot mijn verrassing raakte ik vandaag in paniek bij mijn eerste sessie psycho-educatie over ASS. Op de vraag waar ik het over wilde hebben antwoordde ik iets in de trant van ‘alles, help, geef me richting’. Waarop het heel lang ging over alle mogelijke onderwerpen en ik mij compleet verloren voelde. Dit gedicht gaat over het diepe verlangen om aan de hand te worden genomen door mijn therapeut.

Lees verder

Soms bevries ik ‘mentaal’ in een gesprek. Ogenschijnlijk ben ik nog aanwezig, maar inwendig schreeuwt het kwetsbare kind dat ik het niet meer fijn vind. Dat ik getriggerd ben. Vroeger was bevriezen een soort van nuttig. Het zorgde er bijvoorbeeld voor dat ik niet nog meer werd bestraft en afgeblaft door mijn ouders. Maar ik leef in het nu! Een van mijn therapiedoelen gaat daarom zijn om eerder te kunnen aangeven dat ik getriggerd ben en daarin voor mezelf te nog beter te leren zorgen.

Lees verder

Een gedicht over de strijd tussen het kritische stuk in mij en de gezonde volwassene. Dankzij schematherapie krijgt het gezonde deel steeds meer ruimte in mijn leven.

Lees verder