Medicatie heeft mijn lijf veranderd: ik ben enorm veel aangekomen. Nu heb ik door die pillen ook weer een beetje een leven gekregen en is het dus beter zo, maar toch heb ik het er erg moeilijk mee. Diep respect dus voor #bodypositivity mensen die oprecht al van hun lijf houden, ik probeer het te gaan leren…

Lees verder

M’n therapeut zei laatst iets waar ‘ie denk ik gelijk in heeft, maar wat ook heel erg binnenkwam: het kan nog wel een jaar (of zelfs twee) duren voordat ik toe ben aan een relatie. En ik voel me nu al zo enórm achterlopen op het leven! Maar weet je: mijn pad is mijn pad en die kent z’n eigen tijdzone. En wie weet loop ik de ware opeens tegen het lijf en betekent dat de doorbraak waar ik naar verlang.

Lees verder

Het is deze dinsdag Wereld Autisme Dag en de hele week Autismeweek met als thema: ‘Autisme werkt’. Een mooie boodschap, maar voor mij juist heel erg confronterend. Ik zit namelijk na járenlang proberen en maar niet begrijpen waarom werken mij zo slecht af ging, momenteel 100% afgekeurd thuis. Ik voel me dus allesbehalve een succes-autist. Maar is dat wel terecht? Daarover gaat Succes-autist.

Lees verder

Ik zeg dit met enige schroom, maar ik ben dus vrij snel bang/ op m’n hoede voor mij onbekende mannen die ik tegenkom. Onlangs nog joeg een man mij via Markplaats de stuipen op het lijf. Natuurlijk is het dan niet erg dat ik iemand vraag om erbij te zijn. Aan de andere kant maakt het mij verdrietig en staat mijn angst mij ook in liefdesrelaties in de weg: ik heb nl nog nooit een relatie gehad… Nu weet ik dat de overgrote meerderheid van mannen te vertrouwen is. Het is alleen de angst: maar wat nou als ik de verkeerde tegenkom?

Lees verder

Schaamte. Daar gaat dit gedicht over. Ik zit 100% afgekeurd in de WIA. En ik wéét dat dat ok is. Toch schaam ik me. Omdat ik ergens vind dat ik wel mee zou moeten kunnen komen in alles wat de maatschappij van ons lijkt te verlangen. De prestatiemantel is afgeworpen, maar zonder voelt naakt en kwetsbaar.

Lees verder