Hoe doe je dat? Mens zijn. Getraumatiseerd en toch nog overeind proberen te blijven? Mijn therapeut zei dat ik me momenteel op dun (en glad) ijs bevind. En dat terwijl ik een jeugdtrauma – onderdeel van de vele – heb overgehouden aan schaatsen dankzij mijn zwakke enkels. Ik probeer wanhopig te vinden hoe men het leven leeft om er zo aan vast te kunnen houden. Ben jij er al achter?

Lees verder

Objectconstantie: dat een kind voelt dat het een band heeft met bv zijn/haar moeder als die er even niet fysiek is en zich dan toch veilig voelt. Als dat in je kindertijd goed ontwikkeld is kun je als volwassene prima alleen je ding doen thuis en toch de band met vrienden en familie voelen. Ik daarentegen kan een paar minuten nadat bv visite mijn huis heeft verlaten, mij al weer super eenzaam voelen. Andersom werkt het ook: ik heb bv morgen iets leuks gepland, maar dat is niet vandaag en dus voel ik me toch eenzaam…

Lees verder

Als ik je niet gewoon kan vinden dan is over je struikelen ook goed. De liefde. In mijn evaluatie met mijn therapeut omschreef ik het als de ‘heilige graal van ‘normaal’ zijn’. Het voelt namelijk nu alsof ik een basisvaardigheid van ‘how to human’ mis. De angst om intimiteit toe te laten is zo immens groot dat ik zelfs niet eens verliefd word. Tegelijkertijd verlang ik er wel naar. Het is ook een symbool voor me dat ik eindelijk overschakel van overleven, naar léven. En dat is denk ik leuker met iemand aan je zijde.

Lees verder

Zoek emotionele nabijheid in tijden van crisis. Vanmiddag had ik face to face therapie (ik ben één van de weinige gelukkigen in GGZ-land) en dit kwam zo naar voren. We hielden letterlijk afstand, maar kwamen emotioneel toch nabij en zo werd het een goede sessie. Veel sterkte gewenst in deze lastige tijd!

Lees verder

Eenzaamheid is een terugkerend thema in mijn gedichten en een logisch gevolg van minder met overleven bezig zijn. Spannend vind ik dit onderwerp ook, het is namelijk niet dat ik ondankbaar ben voor mijn vrienden en kennissen. Maar ik mis tijdens feestdagen wel vaak de vanzelfsprekendheid van een plek aan tafel. En het valt mij zwaar om iedere keer weer die drempel over te moeten om te vragen of ik bij een intiem familiemoment mag zijn. Ik wil heel graag ergens standaard bij horen. Zou het er dit jaar van komen?

Lees verder

Ik heb fijne vrienden, maar als je zoals ik single bent ontkom je er niet aan om ook alleen te zijn. Veel alleen te zijn. En daar krijg ik steeds meer moeite mee. Ik werk in therapie hard aan mijn hechtingsproblematiek om zo ook ooit het voor mij mysterieuze begrip ‘liefde’ te kunnen ervaren binnen het minstens zo mysterieuze begrip ‘relatie’, maar iets wat door langdurig trauma is ontstaan is niet zomaar opgelost. En zo heeft het verleden nog steeds vat op mij, terwijl ik er zo graag los van wil komen…

Lees verder

Ik ging dus laatst bij het tuincentrum een kerstboom uitzoeken en dat was tóch weer confronterend…

Lees verder

Het is best heftig als je moet dagdromen om je even gelukkig te voelen, toch is dat precies wat ik als kind heel veel deed. Thuis emotioneel misbruikt en op school gepest had ik immers genoeg om voor te vluchten. Nog steeds dagdroom ik veel, maar wel stukken minder dan voorheen want ik herstel en heb steeds meer om in het hier en nu voor te leven.

Lees verder