Ik heb fijne vrienden, maar als je zoals ik single bent ontkom je er niet aan om ook alleen te zijn. Veel alleen te zijn. En daar krijg ik steeds meer moeite mee. Ik werk in therapie hard aan mijn hechtingsproblematiek om zo ook ooit het voor mij mysterieuze begrip ‘liefde’ te kunnen ervaren binnen het minstens zo mysterieuze begrip ‘relatie’, maar iets wat door langdurig trauma is ontstaan is niet zomaar opgelost. En zo heeft het verleden nog steeds vat op mij, terwijl ik er zo graag los van wil komen…

Lees verder

Ik ging dus laatst bij het tuincentrum een kerstboom uitzoeken en dat was tóch weer confronterend…

Lees verder

Het is best heftig als je moet dagdromen om je even gelukkig te voelen, toch is dat precies wat ik als kind heel veel deed. Thuis emotioneel misbruikt en op school gepest had ik immers genoeg om voor te vluchten. Nog steeds dagdroom ik veel, maar wel stukken minder dan voorheen want ik herstel en heb steeds meer om in het hier en nu voor te leven.

Lees verder

M’n therapeut zei laatst iets waar ‘ie denk ik gelijk in heeft, maar wat ook heel erg binnenkwam: het kan nog wel een jaar (of zelfs twee) duren voordat ik toe ben aan een relatie. En ik voel me nu al zo enórm achterlopen op het leven! Maar weet je: mijn pad is mijn pad en die kent z’n eigen tijdzone. En wie weet loop ik de ware opeens tegen het lijf en betekent dat de doorbraak waar ik naar verlang.

Lees verder

Over ‘de leven’ met psychische klachten…. De tijd vliegt!

Lees verder

Ik zeg dit met enige schroom, maar ik ben dus vrij snel bang/ op m’n hoede voor mij onbekende mannen die ik tegenkom. Onlangs nog joeg een man mij via Markplaats de stuipen op het lijf. Natuurlijk is het dan niet erg dat ik iemand vraag om erbij te zijn. Aan de andere kant maakt het mij verdrietig en staat mijn angst mij ook in liefdesrelaties in de weg: ik heb nl nog nooit een relatie gehad… Nu weet ik dat de overgrote meerderheid van mannen te vertrouwen is. Het is alleen de angst: maar wat nou als ik de verkeerde tegenkom?

Lees verder

De ruwe, ongepolijste, natuur van IJsland met haar pikzwarte zandstranden inspireerde mij tot het schrijven van deze tekst.

Lees verder