Hoe doe je dat? Mens zijn. Getraumatiseerd en toch nog overeind proberen te blijven? Mijn therapeut zei dat ik me momenteel op dun (en glad) ijs bevind. En dat terwijl ik een jeugdtrauma – onderdeel van de vele – heb overgehouden aan schaatsen dankzij mijn zwakke enkels. Ik probeer wanhopig te vinden hoe men het leven leeft om er zo aan vast te kunnen houden. Ben jij er al achter?

Lees verder

Het amygdala is het deel van het brein dat emoties maakt en volgens mijn therapeut is die bij mij door trauma overactief. Daardoor ben ik extra gevoelig voor prikkels die gerelateerd zijn aan ‘gevaar’ waarna het vecht-vlucht-bevries mechanisme wordt aangesproken. Ik voel heel vaak angst/paniek terwijl ik op dat moment niets concreets heb om bang voor te zijn. De angst is er gewoon… Dit gedicht is niet het beste wat ik ooit geschreven heb, maar zo nu en dan is #badpoetry wel oké toch?

Lees verder

Verbaal sterk zijn is een kracht en vloek tegelijk. In het verleden heb ik nl regelmatig meegemaakt dat de hulpverlening dacht, terwijl ik in crisis zat, dat het allemaal nog niet zo erg was omdat ik nog zo goed uit m’n woorden kwam. Daarom heb ik het nu expliciet in m’n hanteringsplan staan dat ik óók in fase rood welbespraakt blijf en ik dan niet overschat moet worden. Hope that works…

Lees verder

Het gaat momenteel even niet zo goed met me. Mijn recent verergerde tinnitus (oorsuizen) drijft me zo ongeveer tot waanzin. En dat komt bovenop sowieso al weken lang onstabiel zijn met veel onrust, overprikkeling en angst. Al met al ‘goede’ omstandigheden voor het monster dat suïcidale gedachtes heet. Pech echter voor hem, is dat ik mijn signaleringsplan kan dromen. En dus deelde ik. Met m’n PB’er, met mijn psycholoog en met de psychiater. Het monster is nu niet opeens weg. Maar door er over te delen wordt ‘ie wel minder groot en minder bedreigend.

Lees verder

Objectconstantie: dat een kind voelt dat het een band heeft met bv zijn/haar moeder als die er even niet fysiek is en zich dan toch veilig voelt. Als dat in je kindertijd goed ontwikkeld is kun je als volwassene prima alleen je ding doen thuis en toch de band met vrienden en familie voelen. Ik daarentegen kan een paar minuten nadat bv visite mijn huis heeft verlaten, mij al weer super eenzaam voelen. Andersom werkt het ook: ik heb bv morgen iets leuks gepland, maar dat is niet vandaag en dus voel ik me toch eenzaam…

Lees verder

Het is stil hier en dat komt doordat ik me niet creatief voel. Mijn medicatie heeft het piekeren van de chronische depressie weggenomen, maar ook de creativiteit die er aan de andere kant van het piekeren uitkwam. Ik mis het! Zou ik ooit met medicatie kunnen stoppen? Zonder dat ik weer knetterdepressief word? Ik hoop het. Maar de twijfel is groot.

Lees verder

Het is vandaag Wereld Suïcide Preventie Dag en ik heb wat te zeggen tegen mijn suïcidale gedachtes.

Lees verder

Ik dien mezelf kapot te schamen voor m’n mislukte werkcarrière, waarin het me allesbehalve gelukt is om te slagen in de journalistiek- en communicatiebranche. Geheel logisch in mijn hoofd, maar m’n therapeut was het er vandaag niet mee eens. Volgens hem is compassie meer op z’n plaats…

Lees verder