Hoe doe je dat? Mens zijn. Getraumatiseerd en toch nog overeind proberen te blijven? Mijn therapeut zei dat ik me momenteel op dun (en glad) ijs bevind. En dat terwijl ik een jeugdtrauma – onderdeel van de vele – heb overgehouden aan schaatsen dankzij mijn zwakke enkels. Ik probeer wanhopig te vinden hoe men het leven leeft om er zo aan vast te kunnen houden. Ben jij er al achter?

Lees verder

Verbaal sterk zijn is een kracht en vloek tegelijk. In het verleden heb ik nl regelmatig meegemaakt dat de hulpverlening dacht, terwijl ik in crisis zat, dat het allemaal nog niet zo erg was omdat ik nog zo goed uit m’n woorden kwam. Daarom heb ik het nu expliciet in m’n hanteringsplan staan dat ik óók in fase rood welbespraakt blijf en ik dan niet overschat moet worden. Hope that works…

Lees verder

Iemand vraagt je hoe het gaat. Je voelt je wel ok die dag en dus zeg je ‘goed’. Maar dan slaat de stemming om en de volgende dag is klote. Wat doet dat dan met de vorige dag die juist goed was? Wordt die besmeurd door bv depressie of angst? Of is de goede dag nog steeds goed ongeacht hoe je je nú voelt?

Lees verder

Een gedicht over wanneer je met je psyschische problemen functioneert als een vulkaan. Langzaam bouwt de spanning in je op, totdat het onvermijdelijke gebeurt. Een uitbarsting. Een crisis. Opnieuw.

Lees verder