Ik dien mezelf kapot te schamen voor m’n mislukte werkcarrière, waarin het me allesbehalve gelukt is om te slagen in de journalistiek- en communicatiebranche. Geheel logisch in mijn hoofd, maar m’n therapeut was het er vandaag niet mee eens. Volgens hem is compassie meer op z’n plaats…

Lees verder

Over ‘de leven’ met psychische klachten…. De tijd vliegt!

Lees verder

Schaamte. Daar gaat dit gedicht over. Ik zit 100% afgekeurd in de WIA. En ik wéét dat dat ok is. Toch schaam ik me. Omdat ik ergens vind dat ik wel mee zou moeten kunnen komen in alles wat de maatschappij van ons lijkt te verlangen. De prestatiemantel is afgeworpen, maar zonder voelt naakt en kwetsbaar.

Lees verder

Al bijna 2,5 jaar heb ik last van hevige overprikkeling. Zo hevig dat het niet alleen van mijn ADHD kan zijn, maar waarschijnlijk ook het gevolg is van een burn-out die erbij is gekomen. Dit stukje proza verbeeldt mijn moeite met het herkennen én het respecteren van mijn grenzen die voorkomen dat ik overprikkeld raak. Iets wat nog heel vaak misgaat…

Lees verder