Moederliefde

12 mei 2019

Moederdag. Een van de pijnlijkste dagen van het jaar als je net zoals ik het contact met je moeder hebt verbroken. Ik voel me monddood worden als ik het er over heb en kán er niet veel woorden aan vuil maken, zoveel het mij raakt. Daarom zeg ik slechts ’t volgende: dit gedicht is voor mijn Enschedese tante die samen met mijn oom fungeert als surrogaat-ouder(s).

Gedicht lezen

Bruggenbouwer

29 april 2019

Door mijn autisme vind ik het ervaren van een ‘diepere’ verbinding lastig. Het kan er wel zijn, maar ik heb altijd het gevoel dat de ander méér ervaart. En het lastige daarbij: doordat ik verbaal zo sterk ben, interpreteert de ander dat vaak als ‘verbinding’ terwijl ik dat dan niet zo goed door heb. Totdat de ander dat benoemt. Maar als ik daar nou over communiceer en de ander doet dat ook, misschien komen we dan toch nader tot elkaar.

Gedicht lezen

De liefde II

24 april 2019

Ze zeggen dat liefde zich spontaan kan aanbieden. Ik weet het niet. Is het zo makkelijk? Dat liefde opeens je leven binnenvaart? Trojaanse paarden zien er in eerste instantie ook mooi uit. Liefde is voor mij als het grootste onoplosbare mysterie. Velen om me heen lijken het te hebben opgelost. Vertellen me alleen niet hoe. Zeg het me dan! Is het dan niet voor mij? Te ingewikkeld voor mijn beschadigde hart dat beschadigd is zonder ooit lief te hebben gehad?

Gedicht lezen

Verlangen

15 april 2019

Maandag is therapiedag en vanmiddag voelde ik me na de sessie helemaal afgepeld. Kwetsbaar. En misschien ook wel bang. Op een gegeven moment ging het erover dat het belangrijk is om ook van jezelf te houden (ook met het oog dat ik ergens toch hoop ooit de liefde te vinden). Hierin heb ik al stappen gezet, maar oh wat is het moeilijk en eng.

Gedicht lezen

Avontuur

9 april 2019

In de auto op terugweg van therapie daagde het me opeens. ‘Ik beleef te weinig avonturen in m’n leven.’ Maar eigenlijk wil ik die avonturen niet alléén beleven…

Gedicht lezen

Succes-autist

2 april 2019

Het is deze dinsdag Wereld Autisme Dag en de hele week Autismeweek met als thema: ‘Autisme werkt’. Een mooie boodschap, maar voor mij juist heel erg confronterend. Ik zit namelijk na járenlang proberen en maar niet begrijpen waarom werken mij zo slecht af ging, momenteel 100% afgekeurd thuis. Ik voel me dus allesbehalve een succes-autist. Maar is dat wel terecht? Daarover gaat Succes-autist.

Gedicht lezen

Littekens

26 maart 2019

Vandaag werd ik geïnterviewd door de lokale nieuwswebsite ‘In de buurt Ede’ over mijn gedichten en openheid over m’n psychische klachten. Toen ik me een beetje aan het voorbereiden was op mogelijke vragen, gingen mijn gedachten naar mijn traumatische jeugd. Hóe leg je dat uit? Kan ik er überhaupt wel over praten, of klap ik dan dicht? Ik schreef toen dit gedicht.

Gedicht lezen

Compassie

18 maart 2019

Ik dien mezelf kapot te schamen voor m’n mislukte werkcarrière, waarin het me allesbehalve gelukt is om te slagen in de journalistiek- en communicatiebranche. Geheel logisch in mijn hoofd, maar m’n therapeut was het er vandaag niet mee eens. Volgens hem is compassie meer op z’n plaats…

Gedicht lezen

Zilte nasmaak

12 maart 2019

Even naar de supermarkt: ik raak overprikkeld. Naar een verjaardag: idem dito. Eten koken: opnieuw overprikkeld. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het nare is dat ik er ook extra depressief van raak, extreem vermoeid en doordat ik jarenlang heb geprobeerd te functioneren als de neurotypische persoon die ik niet ben, ik tegenwoordig nóg prikkelgevoeliger ben. Mijn werkjaren hebben me erg beschadigd. Daarover en over de last van overprikkeling gaat ‘Zilte nasmaak’.

Gedicht lezen

Keurig

1 maart 2019

Ken je het boek ‘Zondagskind’ van Judith Visser? Dit boek beschrijft het leven van Jasmijn Vink: een meisje met Asperger die zich met vallen en opstaan leert staande te houden in een wereld die ze maar moeilijk begrijpt. Hoewel ik totaal niet herken hoe de ASS zich bij haar uit, herken ik wel het verlangen van de hoofdpersoon naar haar ‘normale’ zelf zónder autisme. Iemand die niet super snel overprikkeld is en ‘gewoon’ kan meedoen met de anderen en daar gaat dit gedicht ook over.

Gedicht lezen