Mooi man II

23 juli 2020

Kom er maar in Mannenkoor Karrenspoor! Ik mocht dus vandaag in het land even de trekker met aanhanger volgeladen met pakjes stro rondrijden. Dat beviel wel goed. Motiveert des te meer om – zodra ik stabiel ben met mijn medicatie – een aantal trekkerrijlessen te nemen zodat ik op de boerderij meer met de trekker mag gaan doen!

Gedicht lezen

Topwijf

21 juli 2020

Als ik een vriendin zou hebben, zou ik haar dit willen zeggen. Vooralsnog voel ik alleen kriebels voor mijn fantastische kat. Ook leuk, maar toch anders…

Gedicht lezen

Altijd 30

15 juli 2020

Ok en nu is het écht niet meer leuk: jarig zijn en ouder worden. Daarom blijf ik vanaf heden altijd 30. Ok, dan is dat afgesproken!

Gedicht lezen

Twilight zone

14 juli 2020

Beginnen aan medicatie, maar pas achteraf weten of dat de juiste stap was. Herkenbaar? Ik ben al weer even op weg met een nieuw middel tegen de overprikkeling en inmiddels gaat het weer wat beter qua bijwerkingen. Ook lijkt het het juiste middel te zijn. Overigens had ik niet last van trillen. Dat rijmde gewoon simpelweg beter…

Gedicht lezen

Heilige graal

10 juli 2020

Als ik je niet gewoon kan vinden dan is over je struikelen ook goed. De liefde. In mijn evaluatie met mijn therapeut omschreef ik het als de ‘heilige graal van ‘normaal’ zijn’. Het voelt namelijk nu alsof ik een basisvaardigheid van ‘how to human’ mis. De angst om intimiteit toe te laten is zo immens groot dat ik zelfs niet eens verliefd word. Tegelijkertijd verlang ik er wel naar. Het is ook een symbool voor me dat ik eindelijk overschakel van overleven, naar léven. En dat is denk ik leuker met iemand aan je zijde.

Gedicht lezen

Lentekriebels

6 april 2020

De lente is mijn favoriete seizoen! Bloesem, kalfjes, lammetjes en nog niet te warm: love it.

Gedicht lezen

Personal space

20 maart 2020

Zoek emotionele nabijheid in tijden van crisis. Vanmiddag had ik face to face therapie (ik ben één van de weinige gelukkigen in GGZ-land) en dit kwam zo naar voren. We hielden letterlijk afstand, maar kwamen emotioneel toch nabij en zo werd het een goede sessie. Veel sterkte gewenst in deze lastige tijd!

Gedicht lezen

Echt mis

17 maart 2020

Eenzaamheid is een terugkerend thema in mijn gedichten en een logisch gevolg van minder met overleven bezig zijn. Spannend vind ik dit onderwerp ook, het is namelijk niet dat ik ondankbaar ben voor mijn vrienden en kennissen. Maar ik mis tijdens feestdagen wel vaak de vanzelfsprekendheid van een plek aan tafel. En het valt mij zwaar om iedere keer weer die drempel over te moeten om te vragen of ik bij een intiem familiemoment mag zijn. Ik wil heel graag ergens standaard bij horen. Zou het er dit jaar van komen?

Gedicht lezen

Verleden

10 maart 2020

Dit gedicht ben ik als ik bij een nieuwe hulpverlener ‘even’ emotieloos mijn levensverhaal oplepel. Ik kan overigens ook wel m’n tranen laten gaan. Heel goed zelfs tegenwoordig, maar soms wil je gewoon even niet (meer) huilen.

Gedicht lezen

Zonder te kloppen

19 februari 2020

Haptotherapie is bijzonder. De afgelopen sessie voelde ik letterlijk het gewicht van wat ik met me meedraag aan verleden, voelde ik het verdoofde gevoel van vroeger op mijn huid, ervoer ik dat ik de therapeut zo graag wil toelaten maar het gewoon echt niet durf. Ik denk dat de therapeut deze maandag een eerste laag van een stuk angst/ kwetsbaarheid heeft afgepeld en hoop ik dat er nog lagen zullen voelen, zodat uiteindelijk ook ik de vreugde van een liefdesrelatie mag gaan voelen.

Gedicht lezen