Verleden

10 maart 2020

Dit gedicht ben ik als ik bij een nieuwe hulpverlener ‘even’ emotieloos mijn levensverhaal oplepel. Ik kan overigens ook wel m’n tranen laten gaan. Heel goed zelfs tegenwoordig, maar soms wil je gewoon even niet (meer) huilen.

Gedicht lezen

Zonder te kloppen

19 februari 2020

Haptotherapie is bijzonder. De afgelopen sessie voelde ik letterlijk het gewicht van wat ik met me meedraag aan verleden, voelde ik het verdoofde gevoel van vroeger op mijn huid, ervoer ik dat ik de therapeut zo graag wil toelaten maar het gewoon echt niet durf. Ik denk dat de therapeut deze maandag een eerste laag van een stuk angst/ kwetsbaarheid heeft afgepeld en hoop ik dat er nog lagen zullen voelen, zodat uiteindelijk ook ik de vreugde van een liefdesrelatie mag gaan voelen.

Gedicht lezen

Wortels

7 februari 2020

Mijn ouderlijk huis, geboortegrond van mijn trauma, is dan nu echt verkocht. Toch is het goed zo. Want wat ik wenste is nooit geweest. En gelukkig kan ik tegenwoordig groeien.

Gedicht lezen

Echo

6 januari 2020

Ik heb fijne vrienden, maar als je zoals ik single bent ontkom je er niet aan om ook alleen te zijn. Veel alleen te zijn. En daar krijg ik steeds meer moeite mee. Ik werk in therapie hard aan mijn hechtingsproblematiek om zo ook ooit het voor mij mysterieuze begrip ‘liefde’ te kunnen ervaren binnen het minstens zo mysterieuze begrip ‘relatie’, maar iets wat door langdurig trauma is ontstaan is niet zomaar opgelost. En zo heeft het verleden nog steeds vat op mij, terwijl ik er zo graag los van wil komen…

Gedicht lezen

Kerstbomenverkoop

16 december 2019

Ik ging dus laatst bij het tuincentrum een kerstboom uitzoeken en dat was tóch weer confronterend…

Gedicht lezen

Stortvloed

5 december 2019

Het is stil hier en dat komt doordat ik me niet creatief voel. Mijn medicatie heeft het piekeren van de chronische depressie weggenomen, maar ook de creativiteit die er aan de andere kant van het piekeren uitkwam. Ik mis het! Zou ik ooit met medicatie kunnen stoppen? Zonder dat ik weer knetterdepressief word? Ik hoop het. Maar de twijfel is groot.

Gedicht lezen

Ten alle tijd

11 november 2019

Mezelf afkraken: daar is mijn ondermijnende ouder een kei in. En dat gaat vooral goed als ik mezelf afreken op zaken zoals uiterlijk, leeftijd (heb de ‘mooiste’ jaren gemist door trauma), hoe mijn haar zit etc… Maar man: ik heb zoveel shit meegemaakt en toch sta ik telkens weer op. Misschien gaat dat soms bibberig, maar ik doe het wel! En daar, daar mag ik met liefde naar kijken. Daar mag jíj met liefde naar kijken.

Gedicht lezen

Zwevend

31 oktober 2019

Mijn therapeut zei laatst dat ik nooit helemaal beter word. Maar wat is beter, wat is normaal als je geen nulpunt hebt?

Gedicht lezen

Mooi man

16 oktober 2019

Op de dag dat buren klaar zijn met verbouwen gaat hier de vlag uit!

Gedicht lezen

Niet vandaag

10 oktober 2019

Een gedicht voor mijn toekomstige liefde. Nog even geduld a.u.b..

Gedicht lezen