How to human

4 november 2020

Hoe doe je dat? Mens zijn. Getraumatiseerd en toch nog overeind proberen te blijven? Mijn therapeut zei dat ik me momenteel op dun (en glad) ijs bevind. En dat terwijl ik een jeugdtrauma – onderdeel van de vele – heb overgehouden aan schaatsen dankzij mijn zwakke enkels. Ik probeer wanhopig te vinden hoe men het leven leeft om er zo aan vast te kunnen houden. Ben jij er al achter?

Gedicht lezen

AmygdaLa La Land

26 oktober 2020

Het amygdala is het deel van het brein dat emoties maakt en volgens mijn therapeut is die bij mij door trauma overactief. Daardoor ben ik extra gevoelig voor prikkels die gerelateerd zijn aan ‘gevaar’ waarna het vecht-vlucht-bevries mechanisme wordt aangesproken. Ik voel heel vaak angst/paniek terwijl ik op dat moment niets concreets heb om bang voor te zijn. De angst is er gewoon… Dit gedicht is niet het beste wat ik ooit geschreven heb, maar zo nu en dan is #badpoetry wel oké toch?

Gedicht lezen

Eloquent

9 oktober 2020

Verbaal sterk zijn is een kracht en vloek tegelijk. In het verleden heb ik nl regelmatig meegemaakt dat de hulpverlening dacht, terwijl ik in crisis zat, dat het allemaal nog niet zo erg was omdat ik nog zo goed uit m’n woorden kwam. Daarom heb ik het nu expliciet in m’n hanteringsplan staan dat ik óók in fase rood welbespraakt blijf en ik dan niet overschat moet worden. Hope that works…

Gedicht lezen

Monster

4 oktober 2020

Het gaat momenteel even niet zo goed met me. Mijn recent verergerde tinnitus (oorsuizen) drijft me zo ongeveer tot waanzin. En dat komt bovenop sowieso al weken lang onstabiel zijn met veel onrust, overprikkeling en angst. Al met al ‘goede’ omstandigheden voor het monster dat suïcidale gedachtes heet. Pech echter voor hem, is dat ik mijn signaleringsplan kan dromen. En dus deelde ik. Met m’n PB’er, met mijn psycholoog en met de psychiater. Het monster is nu niet opeens weg. Maar door er over te delen wordt ‘ie wel minder groot en minder bedreigend.

Gedicht lezen

Kwetsbaarheid

1 augustus 2020

Objectconstantie: dat een kind voelt dat het een band heeft met bv zijn/haar moeder als die er even niet fysiek is en zich dan toch veilig voelt. Als dat in je kindertijd goed ontwikkeld is kun je als volwassene prima alleen je ding doen thuis en toch de band met vrienden en familie voelen. Ik daarentegen kan een paar minuten nadat bv visite mijn huis heeft verlaten, mij al weer super eenzaam voelen. Andersom werkt het ook: ik heb bv morgen iets leuks gepland, maar dat is niet vandaag en dus voel ik me toch eenzaam…

Gedicht lezen

Mooi man II

23 juli 2020

Kom er maar in Mannenkoor Karrenspoor! Ik mocht dus vandaag in het land even de trekker met aanhanger volgeladen met pakjes stro rondrijden. Dat beviel wel goed. Motiveert des te meer om – zodra ik stabiel ben met mijn medicatie – een aantal trekkerrijlessen te nemen zodat ik op de boerderij meer met de trekker mag gaan doen!

Gedicht lezen

Topwijf

21 juli 2020

Als ik een vriendin zou hebben, zou ik haar dit willen zeggen. Vooralsnog voel ik alleen kriebels voor mijn fantastische kat. Ook leuk, maar toch anders…

Gedicht lezen

Altijd 30

15 juli 2020

Ok en nu is het écht niet meer leuk: jarig zijn en ouder worden. Daarom blijf ik vanaf heden altijd 30. Ok, dan is dat afgesproken!

Gedicht lezen

Twilight zone

14 juli 2020

Beginnen aan medicatie, maar pas achteraf weten of dat de juiste stap was. Herkenbaar? Ik ben al weer even op weg met een nieuw middel tegen de overprikkeling en inmiddels gaat het weer wat beter qua bijwerkingen. Ook lijkt het het juiste middel te zijn. Overigens had ik niet last van trillen. Dat rijmde gewoon simpelweg beter…

Gedicht lezen

Heilige graal

10 juli 2020

Als ik je niet gewoon kan vinden dan is over je struikelen ook goed. De liefde. In mijn evaluatie met mijn therapeut omschreef ik het als de ‘heilige graal van ‘normaal’ zijn’. Het voelt namelijk nu alsof ik een basisvaardigheid van ‘how to human’ mis. De angst om intimiteit toe te laten is zo immens groot dat ik zelfs niet eens verliefd word. Tegelijkertijd verlang ik er wel naar. Het is ook een symbool voor me dat ik eindelijk overschakel van overleven, naar léven. En dat is denk ik leuker met iemand aan je zijde.

Gedicht lezen