Kom er maar in Mannenkoor Karrenspoor! Ik mocht dus vandaag in het land even de trekker met aanhanger volgeladen met pakjes stro rondrijden. Dat beviel wel goed. Motiveert des te meer om – zodra ik stabiel ben met mijn medicatie – een aantal trekkerrijlessen te nemen zodat ik op de boerderij meer met de trekker mag gaan doen!

Lees verder

Als ik een vriendin zou hebben, zou ik haar dit willen zeggen. Vooralsnog voel ik alleen kriebels voor mijn fantastische kat. Ook leuk, maar toch anders…

Lees verder

Ok en nu is het écht niet meer leuk: jarig zijn en ouder worden. Daarom blijf ik vanaf heden altijd 30. Ok, dan is dat afgesproken!

Lees verder

Beginnen aan medicatie, maar pas achteraf weten of dat de juiste stap was. Herkenbaar? Ik ben al weer even op weg met een nieuw middel tegen de overprikkeling en inmiddels gaat het weer wat beter qua bijwerkingen. Ook lijkt het het juiste middel te zijn. Overigens had ik niet last van trillen. Dat rijmde gewoon simpelweg beter…

Lees verder

Als ik je niet gewoon kan vinden dan is over je struikelen ook goed. De liefde. In mijn evaluatie met mijn therapeut omschreef ik het als de ‘heilige graal van ‘normaal’ zijn’. Het voelt namelijk nu alsof ik een basisvaardigheid van ‘how to human’ mis. De angst om intimiteit toe te laten is zo immens groot dat ik zelfs niet eens verliefd word. Tegelijkertijd verlang ik er wel naar. Het is ook een symbool voor me dat ik eindelijk overschakel van overleven, naar léven. En dat is denk ik leuker met iemand aan je zijde.

Lees verder