Ik zeg dit met enige schroom, maar ik ben dus vrij snel bang/ op m’n hoede voor mij onbekende mannen die ik tegenkom. Onlangs nog joeg een man mij via Markplaats de stuipen op het lijf. Natuurlijk is het dan niet erg dat ik iemand vraag om erbij te zijn. Aan de andere kant maakt het mij verdrietig en staat mijn angst mij ook in liefdesrelaties in de weg: ik heb nl nog nooit een relatie gehad… Nu weet ik dat de overgrote meerderheid van mannen te vertrouwen is. Het is alleen de angst: maar wat nou als ik de verkeerde tegenkom?

Lees verder

Door m’n ASS en als extra complicerende factor een traumatische jeugd vind ik het eigenlijk doodeng om vrienden te maken. Vroeger mat ik mezelf een rol aan, keek ik af ‘hoe andere mensen dat toch doen’ en blufte ik me overal doorheen. M’n vriendschappen zijn wel echt, maar de werkelijkheid is wel dat het mij tonnen met energie en heel veel angst kost om ze te sluiten. Dit gedicht geeft een inkijkje in hoe ik mij soms écht voel als ik iemand ontmoet waarmee ik vrienden zou willen worden.

Lees verder

Een gedicht voor het seizoen dat ik nog nooit eerder zo kon ervaren. Als mooi, prachtig, schitterend. En niet als iets wat op z’n positiefst geheel aan mij voorbij ging omdat ik alleen maar bezig was met overleven of dat me op het slechtst zo vaak het zetje gaf tot weer een nieuwe mental breakdown. Ik ben er nog lang niet, de weg voor me is nog lang maar oh wat is het fijn dat er nu dagen zijn waarop ik enorm kan genieten van de herfst.

Lees verder