Een haiku over mijn (rouw)proces van het leren omgaan met m’n ASS-diagnose. Het is niet makkelijk, maar voel me door therapie wel sterk genoeg om dit te doorleven. De cocktail aan emoties mag er zijn.

Lees verder

Tot mijn verrassing raakte ik vandaag in paniek bij mijn eerste sessie psycho-educatie over ASS. Op de vraag waar ik het over wilde hebben antwoordde ik iets in de trant van ‘alles, help, geef me richting’. Waarop het heel lang ging over alle mogelijke onderwerpen en ik mij compleet verloren voelde. Dit gedicht gaat over het diepe verlangen om aan de hand te worden genomen door mijn therapeut.

Lees verder

Ik merk dat ik mezelf weer meer en meer verwonder. Over de kleurenpracht van een gevallen blaadje bijvoorbeeld. De laatste weken wordt m’n blik zowel letterlijk als figuurlijk weer kleurrijker en dat maakt dat ik oprecht dankbaar ben voor mijn medicatie. We zijn er nog lang niet, maar dat ik zo nu en dan weer eens geniet van het mens zijn en mijn bestaan hier op aarde is een goed teken.

Lees verder

“Ik voel me vandaag best gelukkig” dacht ik net in de auto terug naar huis. Wow! Dat heb ik al héél lang niet meer gedacht…. Zonder twijfel speelt de Citalopram en de rust v/h weten dat ik ASS heb hierin een rol. Morgen kan het best weer anders zijn, maar vandaag is winst en daar ben ik dankbaar voor!

Lees verder