Wanneer er aan de ene kant duisternis is, is er aan de andere kant licht. Ik weet hoe donker het diepste zwart in je kan zijn. En ik hoop dat je, ook al is het maar met het allerkleinste nano-deeltje dat in je is, een beetje durft te geloven dat er ook voor jou hoop en perspectief mogelijk is. Totdat de eerste voorzichtige zonnestralen het zwart langzaam oplossen, huil ik met je mee en sla op afstand mijn armen om je heen.

Lees verder

Vandaag heb ik met m’n psychiater besproken hoe het nu met de citalopram gaat. Natuurlijk had ik van tevoren even de plussen en minnen op een rijtje gezet: sessiemateriaal en stof voor een gedicht.

Lees verder

Een gedicht over de strijd tussen het kritische stuk in mij en de gezonde volwassene. Dankzij schematherapie krijgt het gezonde deel steeds meer ruimte in mijn leven.

Lees verder

Onlangs was ik in Münster. Daar bij de Aasee zwierden en zwaaiden de zeilboten zo gracieus over het water, daar moest ik wel een poëtisch verhaal van maken. Ook al ben ik nou niet bepaald een zeilmeisje…

Lees verder

Afscheid nemen is een doorlopend thema in mijn therapie. Je kunt het ook een rouwproces noemen. Toch is dat niet alleen maar negatief. Het brengt me namelijk steeds dichter bij het besef dat ik goed genoeg ben. Ik mag er zijn. Inclusief alle bijbehorende emoties. En dan is afscheid nemen eigenlijk gewoon een nieuw begin.

Lees verder

Nog altijd heb ik heimwee naar het Centrum voor Psychotherapie (CvP) in Lunteren. Dit gedicht gaat over het verlangen naar de kliniek waar ik het ontzettend zwaar heb gehad, maar waar ik in 2016 ook een diepe verbondenheid ervoer met medecliënten in een mini-maatschappij afgeschermd van de boze buitenwereld.

Lees verder

Suïcidale gedachtes is een moeilijk thema. Maar oh zo relevant om te bespreken en over te dichten. Mijn depressie wil me namelijk op moeilijke momenten wel eens doen geloven dat suïcide de oplossing is voor al mijn problemen. Een valse noot die door middel van ‘autotune’ in mijn hoofd soms een mooie lokroep lijkt te zijn, maar natuurlijk niet is. Want ‘my story ain’t over yet’!

Lees verder

Niet gegokt, toch verloren in het leven. Zo kan ik mij wel eens voelen. Maar is dat wel zo? Ben ik een verliezer doordat ik kwetsbaar ben? Of is het juist winst dat ik tegenwoordig steeds meer kwetsbaar durf te zijn?

Lees verder