Soms voel ik me als een kleuter in een volwassen wereld. Zoals toen ik een privacystatement voor deze site moest schrijven. Ik ervoer een bijna verlammende angst en voelde me incompetent: ik snap m’n site nog helemaal niet, wat als ik iets mis, wat als een bezoeker mij aanklaagt? Angst ontwikkelt zich vaak snel in mijn hoofd. Voordat je het weet voel je jezelf bang voor het leven….

Lees verder

Een gedicht over het vinden van je innerlijke kracht en het bij de hand nemen van je innerlijke kind, wanneer je dit niet van huis uit hebt meegekregen.

Lees verder

Wat nou als die woestijn, waarin je je met je depressie denkt te bevinden, kleiner is dan je denkt? Dat het eigenlijk Burgers’ Bush is?

Lees verder

Een intens gedicht over de diepste dalen van mijn depressie, waar licht bijna niet de kans krijgt en hoop als een fata morgana lijkt te zijn.

Lees verder

Soms is zoiets zoals het vragen van steun in je omgeving, bij je vrienden en familie, zo nieuw voor je dat je brein het woord ‘steun’ niet eens verstaat. Over die verwarring gaat dit gedicht.

Lees verder

Een niet perfect gedicht, over de ongemakkelijke zoektocht naar liefde waar ik tegelijkertijd ook zo verschrikkelijk bang voor ben.

Lees verder

Een gedicht over mijn visie op het vak van psychiater. Geschreven als afscheidscadeautje voor psychiater Kate, toen ik na een traject van 8,5 maand afscheid nam van het Centrum voor Psychotherapie in Lunteren.

Lees verder

De ruwe, ongepolijste, natuur van IJsland met haar pikzwarte zandstranden inspireerde mij tot het schrijven van deze tekst.

Lees verder